{ Βιβλία }

«ΟΣΤΑ» Αναστασία Πανταζοπούλου

Μαρία Ψωμά Πετρίδου


Κατηγορίες: Παρουσιάσεις βιβλίων

«ΟΣΤΑ» Αναστασία Πανταζοπούλου



«ΟΣΤΑ» Διηγήματα, Αναστασία Πανταζοπούλου, Εκδόσεις Τύρφη

«ΟΣΤΑ» Διηγήματα
 
« Για τη μαντάμ η ηδονή ήταν ύψιστο δώρο για κάθε ψυχή, χωρίς καμία αμαρτωλή ή πρόστυχη απόχρωση. Ήταν βάλσαμο για τον άνθρωπο, ώστε να μπορεί να ζει ισορροπημένα ανάμεσα στις συμπληγάδες πέτρες που υπάρχουν για τον καθένα στην πραγματικότητα και στην καθημερινότητα, που είναι πολύ σκληρή και πολύ μεγάλη για να χωράει μέσα στις βαλίτσες του οποιουδήποτε.», γράφει η Αναστασία Πανταζοπούλου στο διήγημα Μαντάμ Ντουλέρ,
απενοχοποιόντας λιτά και φυσικά στη ροή της ιστορίας την ανάγκη της ηδονής.
 
Στο «Αγησίλαος» με άλλο ύφος και διαφορετική ορμή, θέτει μια άλλη παράμετρο: «Αυτό που την έκανε να νιώθει πρωτόγνωρη ηδονή στις πολύ προσωπικές τους συναντήσεις ήταν ο φόρος τιμής που κατέθετε ο άνδρας στο σώμα της. Ήταν ο φόρος τιμής που αποτείνει ο άνθρωπος που ποθεί το σώμα που αγαπάει».
 
«Μην περιμένεις πάντα το προφανές!» λέει ο Α. στην Άννα Παναγιώτου στο «Αιώρηση». Αυτή η προτροπή είναι και η πιο έντονη ηδονική αίσθηση που μετάλαβα και από τα δέκα διηγήματα του «ΟΣΤΑ». Γιατί η ζωή απαρτίζεται από τα πιο διαφορετικά, τα πιο απρόβλεπτα, τα πιο αντίθετα και τα πιο αταίριαστα πράγματα. Είναι βάναυση, δίχως συνέπεια, δίχως ειρμό, γεμάτη από
ανεξήγητες παράλογες και ασύμβατες καταστροφές.
 
Η Αναστασία Πανταζοπούλου παίζει από διήγημα σε διήγημα με το μη προφανές. Παίζει αλλά δεν εμπαίζει τον αναγνώστη. Με τις λέξεις της τον παρασύρει σε μια αληθοφανή παραμυθία, ικανοποιώντας πολλές από τις εσωτερικές απαιτήσεις του κατά την ανάγνωση: Παρηγόρησέ με! Κάνε με νασυγκινηθώ! Κάνε με να ονειρευτώ! Κάνε με να γελάσω, ν ανατριχιάσω, να κλάψω! Κάνε με να σκεφτώ!
 
«Πλησίασε τον αδελφό του από πίσω. Τον άρπαξε και τον έριξε στο χώμα. Του πάτησε το σβέρκο με τη μπότα του. Έβγαλε το τσεκούρι και του έκοψε με δύναμη βαθιά το λαιμό. Το αίμα κόκκινο και ζεστό έβαψε το πρόσωπο και τα χέρια του. Ούρλιαξε. Αυτή τη φορά όχι από τρόμο αλλά από ηδονή. Η έξαψη τον τράνταζε ολόκληρο».
 
Άλλοτε λοιπόν κυνικά, άλλοτε συμβολικά κι άλλοτε ονειρικά, η διαδικασία της ανάγνωσης του «ΟΣΤΑ» φέρνει απόλαυση όχι σαν απλή πρόσληψη αλλά σαν μια εσωτερική συμμετοχή στο έργο. Η Αναστασία δεν κρίνει τους ήρωές της. Τους παρουσιάζει σαν αμερόληπτος μάρτυρας. Φωτίζει τους χαρακτήρες, μιλάει τη γλώσσα τους. Η φωνή τους φτάνει σ εμάς σαν εκμυστήρευση που γίνεται στον καθένα μας ξεχωριστά.
 
Έτσι, απελευθερωμένοι από το «όλοι» μας δίνεται η δυνατότητα να δούμε κι όχι να κοιτάμε. Να επικοινωνήσουμε κι ενδεχομένως να μετακινήσουμε τον φακό της οπτικής μας. Τα ζητήματα που καταπιάνεται όπως ο έρωτας, η παράνοια, ο θάνατος, ο πόλεμος και η απώλεια, κοινά προβλήματα που απλώνονται σε διαφορετικές εποχές, με τόπο εξέλιξης την πόλη της Θεσσαλονίκης. Όμως είναι στημένα πρωτότυπα με εναλλασσόμενο ύφος και στυλ και σε κάθε ιστορία εκπλήσσουν, προβληματίζουν, ταξιδεύουν.
 
«Σήμερα με επισκέφτηκε το αυτί σου. Τι γλυκιά που είσαι, δε με αφήνεις ποτέ μόνο. Ήταν τόσο όμορφο να έχω το αυτί σου μαζί μου όλη μέρα. Ευτυχώς δεν ήρθες ολόκληρη.»
 
Το βιβλίο απευθύνεται σε όσους αγαπούν το διήγημα κι επιθυμούν να διαβάζουν σύντομες στην εξέλιξη και περιεκτικές ιστορίες. Σε όσους αναζητούν το διαφορετικό στη γραφή, το ανατρεπτικό, την «άλλη» σκέψη που λίγοι διαθέτουν. Σε εκείνους που υποψιάζονται πως τα πράγματα στη ζωή δεν είναι προβλέψιμα, πως η έκπληξη είναι πρόκληση για ανανέωση κι όχι για φόβο ή ενόχληση διακοπής της πεπατημένης.

«ΟΣΤΑ» Διηγήματα,
Αναστασία Πανταζοπούλου
Εκδόσεις Τύρφη
 





 



TOP 10 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ