{ Βιβλία }

«Οι Γκαζόζες» του Ερτζάν Κεσάλ (Τα αγαπημένα μας βιβλία)

Προτείνει η Μαριάννα Φλέσσα


Κατηγορίες: Αγαπημένα βιβλία

 «Οι Γκαζόζες» του Ερτζάν Κεσάλ (Τα αγαπημένα μας βιβλία)

Προτείνω τα καλύτερα βιβλία που διάβασα κ αξίζει να διαβάσεις: «Οι Γκαζόζες» του Ερτζάν Σεσάλ, (cityportal τα αγαπημένα μας βιβλία)

«Οι Γκαζόζες»
Συγγραφέας: Ερτζάν Κεσάλ - Kesal Ercan
Εκδότης: Ωκεανός
ISBN: 9789606430114
Σειρά βιβλίου: Ξένη Λογοτεχνία
Αριθμός Σελίδων: 288
Εξώφυλλο: Μαλακό εξώφυλλο
Διαστάσεις: 14χ21
Γλώσσα Γραφής: ελληνικά
Έτος Έκδοσης: 2019

Πέρα από τα στερεότυπα, τις πολιτικές σκοπιμότητες και όσα μας έχουν διδάξει για τους Τούρκους, θεωρώ ότι είναι ένας λαός πολύ όμοιος στις καθημερινές συνήθειές του με τον ελληνικό. Ειδικά όταν αναφερόμαστε σε παλαιότερες δεκαετίες, αν κάποιος αντικαταστήσει τα
τουρκικά ονόματα με ελληνικά και τα τουρκικά τοπωνύμια με τα ανάλογα δικά μας, τότε
διαπιστώνει τις ελάχιστες διαφορές που έχουν οι δύο λαοί μεταξύ τους.
 
Οι «Γκαζόζες» του Ερτζάν Κεσάλ επαλήθευσαν για ακόμα μία φορά αυτό που πιστεύω. Ο
συγγραφέας, είναι ένα φτωχόπαιδο με καταβολές από την επαρχία, κατάφερε να σπουδάσει.
Στο βιβλίο του μας διηγείται την ενηλικίωσή του ενώ ταυτόχρονα ηθογραφεί την κοινωνία που
έζησε και μεγάλωσε. Μέσα από σύντομες και απλές ιστορίες και με επίκεντρο τον άνθρωπο,
συμπορευόμαστε μαζί του και μας ξεναγεί σε στιγμές τις παιδικής του ηλικίας, της νεότητάς του,
των σχολικών και πανεπιστημιακών χρόνων φτάνοντας μέχρι τα πρώτα επαγγελματικά του
βήματα. Ο Ερτζάν Κεσάλ σπούδασε ιατρική ενώ ταυτόχρονα είναι ηθοποιός, σκηνοθέτης,
πεζογράφος. Οι αναμνήσεις του στον επαγγελματικό τομέα αφορούν κυρίως την άσκησή του ως
αγροτικός γιατρός στη τουρκική Ανατολία.
 
Είναι ένα βιβλίο που διηγείται εποχές παλιές, ξεχασμένες. Θα μπορούσε να είναι η Ελλάδα της δεκαετίας του 50 ή του 60. Μια εποχή ξεχασμένη που δεν υπάρχει πια, με συνήθειες και έθιμα που ξεπεράστηκαν, με γενιές που η βιοπάλη τις άνδρωσε. Οι άνθρωποι που περιγράφει ο
Ερτζάν Κεσάλ είναι αγνοί, συμπαραστέκονται στον συνάνθρωπό τους, παλεύουν για το καλύτερο. Αλλά όχι μόνο αυτό. Οι νοσταλγικές «Γκαζόζες», που μοίραζε ο μικρός βιοπαλαιστής
και μετέπειτα γιατρός, αγγίζουν την κορυφή ενός παγόβουνου. Μιας πατριαρχικής κοινωνίας
που το σημαντικότερο ρόλο παίζει το όνομα της οικογένειας και η θέση της σε μία κλειστή
κοινωνία όπου όλοι γνωρίζουν όλους και φυσικά έχουν γνώμη γι αυτούς. Η απελπισία της
φτώχειας, η ανέχεια και πόσο αυτά παίζουν ρόλο σε συνδυασμό με τον αναλφαβητισμό και ίσως
στο βάθος το φονταμενταλισμό.

Γιατί να διαβάσει κάποιος το βιβλίο «Οι Γκαζόζες» του Ερτζάν Κεσάλ

● Είναι ένα βιβλίο που ηθογραφεί μία παλιά, ξεχασμένη εποχή. Άλλοτε διασκεδαστικό και
άλλοτε συγκινητικό, αποτυπώνονται τα ξέγνοιαστα παιδικά χρόνια, τα αγνά όνειρα για
ένα καλύτερο αύριο, η ζεστασιά των καθημερινών σχέσεων, οι φιλίες, η νοσταλγία, η
αγάπη, μιλώντας για την καθημερινότητα ενός φτωχού λαού.
 
● Οι ιστορίες που διηγείται θα μπορούσαν να είναι και ελληνικές ιστορίες. Είναι ένα βιβλίο
που διηγείται εποχές παλιές, ξεχασμένες. Θα μπορούσε να είναι η Ελλάδα της δεκαετίας
του 50 ή του 60. Μια εποχή που δεν υπάρχει πια, με συνήθειες και έθιμα που
ξεπεράστηκαν, με γενιές που η βιοπάλη τις άνδρωσε.
 
● Μία αντιπαράθεση της ρομαντικής παιδικής ηλικίας, φτωχής, σκληρής αλλά και αφελώς
όμορφης και από την άλλη πλευρά, η συνειδητοποίηση ότι όλα δεν είναι όπως
φαίνονται, και ότι κάτω από τις σιωπές, ακόμα και των μικρών κοινωνιών, το ανθρώπινο
κτήνος είναι ικανό για τα πάντα.
 
● Γραφή απλή, ζεστή που αφηγείται ιστορίες πραγματικών ανθρώπων.

Προτείνει η Μαριάννα Φλέσσα





 



TOP 10 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ