{ Βιβλία }

«Μικρά Ένοχα Μυστικά», Ηλίας Στεργίου (τα αγαπημένα μας βιβλία)

Προτείνει η Μαριάννα Φλέσσα


Κατηγορίες: Αγαπημένα βιβλία

«Μικρά Ένοχα Μυστικά», Ηλίας Στεργίου (τα αγαπημένα μας βιβλία)

Προτείνουμε τα καλύτερα βιβλία που διαβάσαμε κ αξίζει να διαβάσετε: ««Μικρά Ένοχα Μυστικά», Ηλίας Στεργίου (τα αγαπημένα βιβλία του cityportal)

Μικρά ένοχα μυστικά
Συγγραφέας: Ηλίας Στεργίου 
Εκδότης: Συμπαντικές Διαδρομές
ISBN: 9789606071218
Σειρά βιβλίου: Σκιές
Αριθμός Σελίδων: 248
Εξώφυλλο: Μαλακό εξώφυλλο
Διαστάσεις: 21χ14
Γλώσσα Γραφής: ελληνικά
Έτος Έκδοσης: 2018
 
[...] Έχω μέσα μου κάτι σαν καταχνιά
Που με πνίγει, αλλά δεν είναι τίποτα.
Νοσταλγία του τίποτα
Ακαθόριστη επιθυμία [...]
(σελ. 169)
 
Η λογοτεχνία του φανταστικού είναι το αγαπημένο μου είδος αλλά δεν μπορώ να πω ότι είμαι λάτρης του μεταφυσικού και των ιστοριών με φαντάσματα. Παρόλα αυτά το μυθιστόρημα του Ηλία Στεργίου, «Μικρά Ένοχα Μυστικά», με εντυπωσίασε ιδιαίτερα και το αγάπησα πολύ. Το βιβλίο έφτασε στα χέρια μου μέσω μιας αλυσίδας ανάγνωσης του Facebook και γνωρίζοντας τον συγγραφέα αλλά μην έχοντας ξαναδιαβάσει κάτι δικό του, αποφάσισα να κάνω ένα βήμα εκ του ασφαλούς. ΄Οπως θα σας εξηγήσω παρακάτω, δεν απογοητεύτηκα, αντιθέτως … γοητεύτηκα!
 
΄Οταν από τυχαία γεγονότα ανακαλύπτεται στο δάσος ένα μενταγιόν, το οποίο ανήκει σε ένα δωδεκάχρονο κορίτσι που χάθηκε μυστηριωδώς τριάντα πέντε χρόνια πριν, πέντε άνθρωποι αρχίζουν κι έχουν περίεργα οράματα και μεταφυσικές εμπειρίες. Όλοι τους κρύβουν ένα μυστικό. Όχι απαραίτητα μικρό, αλλά σίγουρα ένοχο. Οι Ερινύες τους καταδιώκουν για τις πράξεις τους κι ενώ όλα μοιάζουν ασύνδετα και ξένα μεταξύ τους, ένα τεράστιο παζλ συντίθεται και κάθε πράξη και λόγος αποκτά τη δική του ιδιαίτερη σημασία και δυναμική.
 
Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα εντυπωσιακό θρίλερ όπου το μεταφυσικό στοιχείο ενώ κρατά το σημαντικότερο και μεγαλύτερο κομμάτι του κειμένου, δεν γίνεται παράλογο και εξωφρενικό. Πνεύματα, φαντάσματα, δαίμονες αυξάνουν αράδα με την αράδα  τον φόβο, ενώ ανεξήγητα γεγονότα ανεβάζουν την αγωνία κατακόρυφα. Κοντολογίς, ο συγγραφέας δεν καταφεύγει σε τραβηγμένες από τα μαλλιά λύσεις για να εντυπωσιάσει.
 
Οι πέντε βασικοί χαρακτήρες είναι καλογραμμένοι, ρεαλιστικοί, άνθρωποι που όλοι γνωρίζουμε. Το τραυματικό παρελθόν και οι πράξεις τους, τους καταδιώκουν. Τα φαντάσματα που τους απειλούν από τα παλιά … παίρνουν σάρκα και οστά. Η αγωνία και ο φόβος για το ανεξήγητο και το άγνωστο κλιμακώνονται σταδιακά και οι αλλεπάλληλες αποκαλύψεις και ανατροπές δίνουν ακόμα περισσότερη ένταση στην πλοκή,  αν κι αμφιβάλω ως αναγνώστρια στο κατά πόσο τα ανεξήγητα γεγονότα που βιώνουν είναι πιο τρομακτικά από τα τραύματα που φέρει η ψυχή τους. Τελικά, το μεγαλύτερο θρίλερ είναι η ίδια η ζωή με αυτά που μας επιφυλάσσει και ίσως οι ιστορίες των πρωταγωνιστών να είναι απείρως πιο εφιαλτικές, από τα φαντάσματα και τα μεταφυσικά στοιχειά που τους καταδιώκουν!
 
Το βιβλίο είναι μοιρασμένο σε 50 (!) ολιγοσέλιδα κεφάλαια που το κάθε ένα ασχολείται ξεχωριστά κι εκ περιτροπής με κάθε έναν από τους πέντε κύριους πρωταγωνιστές του βιβλίου. Τι παρατήρησα και μου άρεσε πολύ: κάθε ένα από τα κεφάλαια θα μπορούσε να είναι ένα μικρό διήγημα. Κάθε κεφάλαιο έχει, υπό όρους, τη δική του  αυτοτέλεια και μπορεί να σταθεί από μόνο του ως μια ολοκληρωμένη ιστορία. Από την άλλη πλευρά, όλα μαζί, δένουν απρόσκοπτα και δημιουργούν μια πιο σύνθετη συγγραφική οντότητα, τα «Μικρά Ένοχα Μυστικά». Ο συγγραφέας πρέπει να είναι μεγάλος τεχνίτης του λόγου για να μπορεί να διαχειριστεί τη μικρή φόρμα χωρίς να χαθεί και να παρεκτραπεί στις επιμέρους λεπτομέρειες κι αυτό δουλεύει προς όφελος του συνόλου μακροπρόθεσμα. Θα το χαρακτήριζα ιδιαίτερα ευρηματικό ως στοιχείο του μυθιστορήματος.
 
[...] Φαντάσματα της είπε, δεν υπάρχουν, υπάρχουν όμως οι δαίμονες, που λαμβάνουν διάφορες μορφές, όχι όμως όποτε θέλουν αυτοί, ούτε παρουσιάζονται σε όποιους θέλουν, αλλά όταν τους επιτραπεί από το Θεό. […] (σελ. 124)
 
Ο Ηλίας Στεργίου έχει το μοναδικό χάρισμα να μπορεί να δημιουργεί ολόκληρους κόσμους του φανταστικού με λίγες λέξεις και με ακριβείς περιγραφές. Το μυθιστόρημα είναι «τόσο όσο». Τι εννοώ με αυτό; Εννοώ ότι δεν πλατειάζει και καταφέρνει να κλείσει την ιστορία απαντώντας σε όλα τα ερωτήματα που θέτει χωρίς, επαναλαμβάνω, να καταφεύγει στην εύκολη λύση της μεταφυσικής εξήγησης. Το θρίλερ είναι αρκούντως ικανοποιητικό και τρομακτικό αλλά ταυτόχρονα τα ρεαλιστικά στοιχεία της υπόθεσης δεν το χρησιμοποιούν για τον εύκολο εντυπωσιασμό.
 
Προτείνω σε όλους όσους αγαπάτε τα θρίλερ και τις ιστορίες με φαντάσματα να διαβάσετε αυτό το μικρό διαμαντάκι κι εγώ αναμφίβολα θα αναζητήσω και τα υπόλοιπα βιβλία του συγγραφέα!

cityportal.gr | «Μικρά Ένοχα Μυστικά», Ηλίας Στεργίου (τα αγαπημένα μας βιβλία) | προτείνει η Μαριάννα Φλέσσα
 
 
 
 





 



TOP 10 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ