{ Εκδηλώσεις }

«Δυο ξένοι στην ίδια πόλη» στο θερινό ΑΠΟΛΛΩΝ


Κατηγορίες: Εκδηλώσεις

«Δυο ξένοι στην ίδια πόλη» στο θερινό ΑΠΟΛΛΩΝ

Δευτέρα 8 Ιουνίου, του Αγίου Πνεύματος, στις 21:30 στον θερινό κινηματογράφο «ΑΠΟΛΛΩΝ» με την ταινία «ΔΥΟ ΞΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΟΛΗ»

Έναρξη του θερινού προγράμματος της κινηματογραφικής λέσχης εργαζομένων της ΕΡΤ-3 και του ΚΕΜΕΣ τη Δευτέρα 8 Ιουνίου, του Αγίου Πνεύματος, στις 21:30 στον θερινό κινηματογράφο «ΑΠΟΛΛΩΝ» (Σαρανταπόρου 4, τηλ. 2310-828642) με την ταινία «ΔΥΟ ΞΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΟΛΗ» (Deux hommes dans la ville,έγχρωμο, Γαλλία – Ιταλία 1973, διάρκεια 100') σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ζοζέ Τζιοβανί.
Παίζουν οι Αλέν Ντελόν, Ζαν Γκαμπέν, Μίμσι Φάρμερ, Μισέλ Μπουκέ.

Είναι η πρώτη ταινία του αφιερώματος «Αποξένωση» με ταινίες που καταγράφουν διαχρονικά συμπτώματα, φαινόμενα κοινωνικής–αντονιονικής αποστασιοποίησης, τα οποία στις μέρες μας είναι πολλαπλασιασμένα.

Ένας πρώην κατάδικος με τη βοήθεια ενός φίλου του πρώην αστυνομικού αγωνίζεται να αποδεσμευθεί από το παρελθόν του και να ξεφύγει από τον υπόκοσμο. Στην προσπάθειά του αυτή βρίσκεται αντιμέτωπος με τους πρώην "φίλους" του και την αστυνομία. Η ταινία παρακάμπτει το μελόδραμα και επικοινωνεί με το κοινό μέσω κωδίκων ανθρωπιάς και κριτικής των θεσμών. Ο ίδιος ο Τζιοβανί ήταν φυλακισμένος και καταδικασμένος σε θάνατο. Αργότερα άρχισε να γράφει σενάρια, βιβλία και να σκηνοθετεί. Το ύφος του είναι άμεσα καταγγελτικό, κριτικό και αντιεξουσιαστικό.

Θα προλογίσει ο Αλέξης Δερμεντζόγλου, στο κοινό θα διανεμηθεί έντυπη κριτική του Παναγιώτη Παναγόπουλου, ενώ μετά το τέλος της προβολής θα γίνει συζήτηση για την ταινία και το σκηνοθετικό ύφος του Ζοζέ Τζιοβάνι.

Η κριτική που θα διανεμηθεί είναι η ακόλουθη:
«Ένα χαρακτηριστικό δείγμα του καλού αστυνομικού γαλλικού σινεμά είναι το «Δυο ξένοι στην ίδια πόλη», ταινία στην οποία πρωταγωνιστεί ο γοητευτικός Γάλλος σταρ μαζί με ένα από τα θρυλικά ονόματα του γαλλικού σινεμά, τον Ζαν Γκαμπέν. Γυρισμένο το 1973 από τον μάστορα του είδους Ζοζέ Τζιοβανί, το «Δυο ξένοι στην ίδια πόλη» είναι ένα σημαντικό παράδειγμα του γαλλικού αστυνομικού φιλμ, αυτού που δεν βασίζεται στη στεγνή καταιγιστική δράση και την ατέλειωτη ανταλλαγή πυροβολισμών, αλλά στη στενή παρακολούθηση των ηρώων και στην ανάλυση των χαρακτήρων τους.

Ολόκληρη η ταινία είναι βασισμένη αποκλειστικά επάνω στους δύο πρωταγωνιστές και στην ιδιόμορφη φιλία που αναπτύσσεται μεταξύ τους. Γιατί πώς αλλιώς, πέρα από ιδιόμορφη, μπορεί να χαρακτηριστεί η φιλία μεταξύ ενός νεαρού αποφυλακισμένου και του ηλικιωμένου υπεύθυνου για την αναστολή της φυλάκισής του. Μέσα από την ιστορία τους, ο Τζιοβανί αφηγείται μια πεσιμιστική ιστορία που μιλάει για την αδικία της Δικαιοσύνης, την ατυχία και τις παγίδες που στήνει η μοίρα. H ταινία υπήρξε μεγάλη εμπορική επιτυχία, χάριν των δύο πρωταγωνιστών, αλλά και καθώς η αναφορά της στη θανατική ποινή άγγιξε ιδιαίτερα το κοινό. Στις αρχές της δεκαετίας του '70 υπήρχε έντονη δημόσια συζήτηση στη Γαλλία για την κατάργηση ή διατήρηση της θανατικής ποινής και η σαφής αμφισβήτησή της από την ταινία προκάλεσε το ενδιαφέρον του κοινού.

Ο σκηνοθέτης της ταινίας, Ζοζέ Τζιοβανί, ο οποίος πέθανε σε ηλικία 80 ετών, ειδικεύτηκε στα αστυνομικά δράματα, έχοντας και ο ίδιος ένα παραλίγο τραγικό ραντεβού με τα παιχνίδια της μοίρας. Σε ηλικία 22 ετών έπεσε θύμα μιας συνωμοσίας που είχε οργανώσει ένας θείος του, μέλος της κορσικανής μαφίας, και καταδικάστηκε μαζί με τον αδελφό του στη θανατική ποινή. O αδελφός του δραπέτευσε από τη φυλακή και σκοτώθηκε σε μια συμπλοκή, ενώ η ποινή του Τζιοβανί μετατράπηκε σε ισόβια.

Αποφυλακίστηκε αφού εξέτισε οκτώ χρόνια. Στα μέσα της δεκαετίας του '50, ο Τζιοβανί άρχισε να γράφει, ενώ λίγο αργότερα ασχολήθηκε με τον κινηματογράφο. Γύρισε περίπου τριάντα ταινίες, οι περισσότερες με αστυνομικά θέματα και πρωταγωνιστές τους μεγάλους σταρ του γαλλικού σινεμά, όπως ο Ντελόν και ο Ζαν Πολ Μπελμοντό. H τελευταία του ταινία, «O πατέρας μου μού έσωσε τη ζωή», αφηγείται ακριβώς την προσωπική του ιστορία και τις προσπάθειες του πατέρα του να μετατρέψει την ποινή του θανάτου σε φυλάκιση».

Ταινίες που πλησιάζουν το στιλ και την προβληματική του «Δύο ξένοι στην ίδια πόλη» είναι: «Θέλω να ζήσω» του Ρόμπερτ Γουάιζ, «Ο τελευταίος χορός» του Μπρους Μπέρεσφορντ, «Η δεύτερη πνοή» του Ζαν Πιερ Μελβίλ, «Ένταση» του Μάικλ Μαν και «Θα ζήσω» του Τιμ Ρόμπινς,

Λόγω των συνθηκών και της περιορισμένης χωρητικότητας του κινηματογράφου, που δεν μπορεί να υπερβαίνει το 75% της συνολικής, δηλαδή 150 θεατές αντί 200, σας συστήνουμε να προσέρχεστε έγκαιρα. Η λειτουργία του κυλικείου θα επιτρέπεται πριν και κατά τη διάρκεια της προβολής αλλά δεν θα υπάρχει διάλειμμα, προκειμένου να μην δημιουργείται συνωστισμός.





 



TOP 10 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ